REYYAN SUNA ÇELÝK
5 DAKÝKA
5 DAKÝKA
5 dakikada hayatýmýzda neler deðiþebilir? Çoðumuz beþ dakikada bir þeylerin deðiþeceðine inanmaz. Ama bir yere yetiþmeye çalýþýrken bile beþ dakika deriz yani bize gereken o saatleri beþ dakikanýn içerisine sýðdýrmaya çalýþýrýz. Aslýnda beþ dakikada bir þarký dinleyebilir, kaza geçirebilir veya bir afetin ortasýnda kalabiliriz. Evet, bunlar hayatýn olaðan akýþýnda olan þeyler; peki þimdi size bir yerden bahsedeceðim, gözlerinizi kapatýn ve hayal etmeye çalýþýn, sadece beþ dakika…
Burada yýkýk binalarýn arasýnda, yerle bir olmuþ bir þehrin ortasýnda oyun oynayan daha doðrusu oynamaya çalýþan çocuklar var ama þimdi size daha kötüsünü söyleyeceðim burada geçen her ‘beþ dakikada’ bir çocuk katlediliyor. Ama o beþ dakikada sadece çocuklar ölmüyor; annelerinin yüreðine kor bir ateþ düþüyor, babalarý son bir defa sarýlmak için bombalarýn altýnda koþuyor, kardeþleri bir kez daha el ele tutuþup parka gitmenin hayalini kuruyor, dedeleri ise gözlerinden öpüp RUHUMUN RUHU diyerek ayakta durmaya çalýþýyor.
Þimdi gözlerinizi açýn ve etrafýnýza bir bakýn. Sizin de etrafýnýzda öyle þeyler oluyor mu? Büyük ihtimalle hayýr diyeceksiniz ama az önce ‘hayal ettiðiniz’ o yerde bile 50.000’den fazla çocuk her gün bu acý gerçekle yüzleþiyor yani her beþ dakikada bir eve ateþ düþüyor. Ama o çocuklarýn bizim etrafýmýz, bir parçamýz daha doðrusu onlar sayesinde BÝZ olduðumuzu hatýrlamanýn vakti geldi de geçmiyor mu? Madem onlar beþ dakikada bir çocuðu katlediyor, biz neden o çocuklarý kurtaramayalým ki? Bu durumda bizim üzerimize düþen sorumluluðun çok zor bir þey olmadýðýný, herkes ‘caný isterse’ bunu nasýl yapabileceðini biliyor. Ama artýk kendi canýmýzýn istediði kadar o çocuklarýnda canlarýnýn bir þeyler isteyebileceðini kabul etmemiz gerekiyor. Þunu da unutmayalým ki bir insanýn aç karnýný doyurmasý, susuz dudaklarýna su deðdirmesi onun zevki deðil aksine hayati bir ihtiyacýdýr. Yani bir kere bile olsa oturup bizim nefsi isteklerimiz mi yoksa insanlarýn hayati ihtiyaçlarý mý daha önemli diye düþünmek gerektiðine inanýyorum. Eminim ki sadece bunu düþünmek bile o beþ dakikada ölen çocuklarý katleden ellerdeki gücü azaltacak, bizi vicdanýmýzla baþ baþa býrakýp neler yapabileceðimiz konusunda bir adým atmamýzý saðlayacaktýr. Yoksa o evlere düþen ateþler yakýnda bizimde evlerimize düþecektir…
REYYAN SUNA ÇELÝK
Henüz Yorum yok