İBRAHİM ERKAM

İNSAN VE ŞEYTANİ CİN

• admin
• 30 Ocak 2026
• Yazar
• 2284 Görüntüleme

İNSAN VE ŞEYTANİ CİN

Bu yazımızın başlığını şeytani cin koymamızın sebebi, nasıl ki insan, melek, cin, hayvan vs. varlıkların ana başlığıdır. Şeytan da cin ana başlığından olup cinlerden bir varlık türüdür. Kehf Suresi 50. Ayet'te mealen Allah, şöyle buyurdu: “Hani biz meleklere, “Âdem’e secde edin” demiştik; İblisten başka hepsi secde ettiler. O cinlerdendi, rabbinin emrinden dışarı çıktı. Şimdi siz, beni bırakıp da onu ve onu izleyenleri mi dost ediniyorsunuz? Oysa onlar sizin düşmanınızdır. Zalimler adına bu ne kötü bir tercih!” (Kehf, 50)

Bu ayet, şeytanın cinlerden oluşundan ve Allah’ın huzurundan kovuluşundan bahsediyor. İblis, ilk şeytani cin olarak, şeytanların atasıdır. Burada Allah, meleklere ve orada bulunanlara secde etmeyi emretti.  Hepsi secde etti fakat İblis, büyüklenerek secde etmedi. Burada İblisin secde etmeyişinin gerekçesini mealen şu ayetle öğreniyoruz:

“Allah buyurdu: “Ben sana emretmişken seni secde etmekten alıkoyan nedir?” (İblîs), “Ben ondan daha üstünüm; çünkü beni ateşten yarattın, onu çamurdan yarattın” dedi.” (A’raf,12)

Bu ayete yoğunlaştığımda ilk olarak  Allah’ın şeytanla bu şekilde iletişim kurması beni çok etkilemişti. Yaratan ve  yöneten kudret olarak Rabbimiz, bir emir verdi ve  İblis de buna karşı gelerek, emre itaat etmedi. Hiç soru sormadan direk kovabilirdi huzurundan. Bugün bir amir veya bir patron bile çalışanını hata yaptığında hemen işten kovabiliyor. Rabbimizin bu ve benzeri ayetlerle bize iletişim ahlakını öğrettiğini düşünüyorum.

Allah, İblise “niçin secde etmediğini ”sorduğunda “kendisi ateşten yaratıldığından dolayı topraktan yaratılan Âdem’e secde etmediğini” söyledi. Kendisini insandan üstün görüp, kibirlenerek Allah’a karşı çıktı. Görülüyor ki kibirlenmek, kendini üstün görmek, kıskançlık, ilk şeytani harekettir. Ve Allah’a kulluğu engelleyen en büyük şeytani harekettir.

Sonrasında, Sad Suresi’nde geçtiği üzere Allah ile şeytan arasında mealen şu diyalog geçti:

“Allah, “O halde çık oradan!” dedi; “Sen artık kovuldun!

Muhakkak ki kıyamet gününe kadar lanetim senin üzerine olsun!”

“Rabbim! Öyleyse insanların yeniden diriltileceği güne kadar bana mühlet ver” dedi.

Allah, “Mâlum vakte kadar mühlet verilmiş olanlar arasındasın” buyurdu.

İblîs, “Senin izzetine andolsun ki , içlerinden ihlaslı kulların hariç, insanların topunu kesinlikle yoldan çıkaracağım” dedi.

Allah buyurdu: “O zaman gerçek -ki ben hep gerçeği söylerim- şudur:

Kesinlikle ben cehennemi, sen ve bütün sana uyanlarla dolduracağım!”” (Sad, 77-85)

Şeytanın bu azgınlığından sonra Allah, şeytana kıyamete kadar insanları saptırma hususunda mühlet verdi. Fakat Ayet’te geçtiği üzere “ihlaslı kullarını” asla saptıramayacağını belirtti. O zaman, şeytana karşı manevi olarak en dirençli olacak ve tuzağına düşmeyecek kullar, Allah’a ihlas ile kulluk yapanlar; yaptığını sadece Allah için yapan kullardır. Ardından şeytan, A’raf Suresi’nde geçtiği üzere insanları nasıl saptıracağı ile ilgili mealen şu ifadeleri kullandı:

“İblîs dedi ki: “Bundan böyle benim sapmama izin vermene karşılık, ant içerim ki, ben de onları saptırmak için senin doğru yolunun üstüne oturacağım.

Sonra elbette onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından sokulacağım ve sen onların çoklarını şükredenlerden bulmayacaksın.”

Allah buyurdu: “Haydi, yerilmiş ve kovulmuş olarak oradan çık! Andolsun ki, onlardan kim sana uyarsa, sizin hepinizi cehenneme dolduracağım!” (A’raf, 16-18)

Bu yazımda şeytanı tanımaya ve şeytanın insanla olan ilişkisini anlamaya çalıştık. Öncelikle Kıyamete kadar apaçık düşmanımız olan şeytanı ve tuzaklarını iyi tanımalıyız. Bu konuda hassas davranmak, bizi ihlaslı olma ve günahtan uzak durma hususunda da hassas olmaya sevk edecektir vesselam.