ÝLYAS HAN ÞAHÝN
KÖTÜLÜÐÜN REKLAMI
KÖTÜLÜÐÜN REKLAMI
Farkýnda mýsýnýz bilmiyorum ama bu yazýdan sonra fark edeceðinizi düþünüyorum….
Televizyon ve internet haber aðlarýnda sosyal medyada en çok izlenen, en çok týklanan ve en çok müþterisi olan haberler hep “kötü” haberler. Toplumsal olaylardan bireysel hareketlere kadar hep “kötü” olan þeyleri izliyor, okuyor ve dinliyoruz. Kötü olan dikkat çekiyor, kötü olan reyting getiriyor kötü olana raðbet daha fazla. Bilerek ya da bilmeyerek sürekli kötü olaný iþliyoruz kötüden ibret alýyoruz, kötüye uymamak için çabalýyoruz. Bunca kötü þeyin reklamýný milyonlarca insana izletiyor ve bilinç altlarýna da “kötü” olanýn en çok olduðu mesajýný vererek bir nevi kötülüðe toplumsallýk kazandýrarak bilinçaltlarýnda “kötü”yü normalleþtiriyoruz. Kötü normal hale geldiðinde sýradanlaþtýðýnda aleladeliðin verdiði duyguyla tepkiler daha esnek oluyor ve hatta tepkisiz kalýyoruz. Çünkü akþam haberlerde internet haberleþme aðlarýnda her yerde ama her yerde “kötü” kendi reklamýný bize yaptýrýyor. Akþam haberleri izleyin. Ve haberlerin içeriklerini “iyi” ve “kötü” olarak kodlayarak bir kenara not edin. En çok puaný alan hangisi? Sürekli cinayet, tecavüz, savaþ, adam kaçýrma kavga, dolandýrýcýlýk ve kaza haberleri yýllarca beynimizde artýk “normal” hale geldi. Bu haberleri vermeyen ajanslar kýsa süre sonra iflas eder kapýlarýna kilit vururlar. Halk bu haberleri istiyor (mu)? Sadece ülkemizde deðil bütün dünya ajanslarýna bakýn. Hatta ilginç bir þey söyleyeyim sizlere. Birkaç Avrupalý devletin ve bir kaç tane de Ortadoðu devletinin haberlerini takip edin. Birkaç gün boyunca not edin haberlerin vasýflarýný. Ýyi ya da kötü diye isimlendirin. Sonuç hemen hemen benim elde ettiðim sonuç ile yakýn olacaktýr. Avrupa’da bilimsel baþarýlanýn, edebiyatýn, müziðin ya da sosyal olaylarýn “iyi” yönde haberleri aðýrlýklýyken birkaç Ortadoðu ülkesinin haberlerinde savaþ, cinayet, ölüm, dolandýrýcýlýk gibi haberlerin fazlalýðý göze çarpacaktýr. Batý haberlerinde de elbette “kötü” haberler var ama daha ölçülü daha azaltýlmýþ ve bilinçli bir müdahale ile seyreltilmiþ haberler sanki. Ama bizde gerçekler tüm çýplaklýðýyla ortaya saçýlarak haber yapýldýðý için “kötü” þeyler sansürsüz ve fütursuzca beyaz ekranlarda izleniyor. Amacým doðu ya da batý mukayesesi yapmak deðil. Amacým biraz dikkatle izlenirse batý medyasýnýn daha ölçülü kötü haberler sunduðu görülüyor. Neden? Neden bizde 24 saat haberlerde sürekli “kötü” olaný topluma “haber” ediyoruz. Kötü þeyler bilinmesin mi? Bilinsin. Haberdar olalým ama bu þekilde sürekli 7 gün 24 saat insanlarý karamsarlýða düþüren kan, gözyaþý ve güvensizlik pompalayan haberler toplumun psikolojisini bozmuyor mu? Çocuklarýn, gençlerin ya da bütün sosyal kesimlerin bilinçaltlarýnda umutsuzluk ve kötülüðün yaygýn-meþruluðu oluþmuyor mu? Ne yapacaðýz? Ne yapmalýyýz? Kötüyü sürekli haber yaparak reklamýný yapmayalým. “kötü” olan hukuki süreçte cezasýný bulsun. Bir þeyi ise çoook merak ediyorum. Acaba iyiliðin haberleri verilse sürekli. Televizyonlarda, sosyal medyada hep “iyi” olanýn haberi yapýlsa. Ýyi olan hep ön plana çýkarýlsa, iyi olan övülse iyi olan yüceltilse..
Mesela 1 yýl denesek. Bir yýl boyunca bütün haberler bütün olaylar hep “iyi” ise haberleþtirilse “iyi” ise toplumda yaygýnlaþtýrýlsa. Kötü haberler için ayrý bir site yada kanal olsa sadece orada kötü olan haberler olaylar verilse. Ama diðer bütün kanallarda, aðlarda hep ama hep “iyi” olsa. Nasýl olurdu acaba. Kötülüðün reklamýný yaparak “kötü”olaný özendirmiyor muyuz? Kötü olaný modelleþtirmiyor muyuz? Bunun yerine iyi insanlar meþhur olsa, iyi insanlar hep anýlsa. Ýyilik bir çýð büyüse büyüdükçe kötülerde dâhil içine aldýðý herþeyi “iyileþtirse” iyi yapsa. Denesek ne olur? Ýyinin reklamý, iyinin rol modelliði, iyinin þöhreti. Yapamaz mýyýz sahi? Ýyiyi bayrak bayrak yayamaz mýyýz ülkemize, dünyamýza. Ýyi olanýn güzel ve doðru olduðunu beyaz ekrandan, gazetelerden manþetlerden inmese, trend topik olsa..
Kötüyü anlatarak kötülükten kurtulamýyoruz. Birde iyiliði deneyelim. Ýyiyi, iyileri gündem yapalým. Onlarý taþýyalým ülkemizin dünyamýzýn sahnesine. Haber alma özgürlüðünün caný cehenneme..”iyi haber verme” zorunluðu gelse. Ýyi haber ise patlasa manþetler. Herkes bahsetse. Kötü haber ise duyulmaya duyulmaya, izlenmeye izlenmeye görülmeye görülmeye azalsa, bitse yok olsa.. Bir ütopya mý bu. Bir imansýz hayal mi bilmem ama ben haber izlemiyorum. Çünkü haber izlemek demek “kötü” þeyleri sürekli izlemek demek, umutsuzluk ve býkmak demek.
“Ýyi”yi reklam yapmak lazým azizim. Ýyiyi insanýn gündemine, ülkenin gündemine hatta dünyanýn gündemine taþýmak gerek…
En “Ýyi” olana emanet olunuz..
Henüz Yorum yok