MEHMET FATÝH TOSUN

MÜSLÜMANSIN… ÖYLE DEÐÝL MÝ?

MÜSLÜMANSIN… ÖYLE DEÐÝL MÝ?

(Bu yazý, önce kendime.)

Dalgýnsýn…
Evet hocam. Herkes bir þey söylüyor. Deizm, ateizm artýyormuþ. Bizim çocuk da deðiþik sorular soruyormuþ annesine. Garip yani… Biz Müslüman aileyiz sonuçta.

Sen Müslüman mýsýn?
Ne demek hocam! Elhamdürillah Müslümaným. (O “r” bilinçli.)
Ýslam’ýn þartlarýný sayar mýsýn?
— Sayarým tabii… Bir dakika… Beþ miydi, altý mýydý?

Beþ olan Ýslam’ýn, altý olan imanýn þartlarý.
— Tamam…
Namaz…
Oruç…
Hac…
Zekât…
Bir de… þehadet vardý galiba(?)

Kelime-i Þehadet. Nasýl söylendiðini sormuyorum.
Peki, namaz kýlýyor musun?
— Hayýr.
Oruç?
— Tutamýyorum. Açlýk neyse de, susuzluk zor. Bir de sigara var… Zaten din kolaylýk dini deðil mi?(!)

Saðlýðýn yerinde, imkânýn var. Hacca niyetin?
— Araplara para mý býrakayým! O parayý burada fakire veririm, daha sevap(?)

Peki… Zekât?
— Malým var ama kolay kazanmadým. Öyle kýrkta bir hesabý bana ters. Arada yardým ediyorum iþte.

Kur’an okur musun?
— Okumayý bilmiyorum. Arapçasý zaten anlaþýlmýyor(?). Türkçesine de vakit yok.

Yalan söyler misin?
— Bu devirde söylemeyen mi var?
Gýybet?
— (Gülüyor…) Gün içinde kaç kiþiyi çekiþtiriyoruz, sen düþün.

Faiz?
— Mecbur. Yoksa para erir. Çoluk çocuk var(!)

Ýçki?
— Arada… Ortama göre.
Kumar?
— O kumar deðil ya! Arkadaþ arasýnda… Yemeðine, hesabýna…

Ýddia, loto?
— Yasal hocam, devlet izin vermiþ(?)

Tesettür?
— Herkesin tercihi. Ama çarþaf, peçe falan… Bu çaðda olmaz.

Namahreme bakar mýsýn?
— Bakmam desem yalan. Zaten bazýlarý bakýlsýn diye giyiniyor. Erkek adamýz… Ayda yýlda bir kaçamak da mý olmasýn(!)

Zina?
— O kadar da deðil hocam! Küçük kaçamak iþte… Abartma artýk, ahiret sorgusu gibi oldu.

Anladým…

Namaz yok.
Oruç yok.
Zekât eksik.
Hac yok.
Kur’an yok.
Ama;
Yalan var.
Gýybet var.
Faiz var.
Ýçki var.
Kumar var.
Harama bakýþ var…
Zina var…

Þimdi dur ve düþün:
Bütün bunlarý yaþayan sen…
Çocuðuna neyi anlatýyorsun?
Neyi temsil ediyorsun?
Müslümansýn, öyle deðil mi?

……………………..

Gençler sorguluyor.
Çünkü gördükleriyle söylenenler uyuþmuyor.
“Yap” denilen yapýlmýyor,
“Günah” denilen normalleþiyor.

Bugün asýl sorun dine saldýranlar deðil yalnýzca;
Dini savunduðunu söyleyip yaþamayanlar.

Bu yazýmýn da ilham kaynaðý, Kayseri Üniversitesi Develi Ýlahiyat Fakültesi’nden kýymetli hocam Doç. Dr. Yasin Ýpek, “Türkiye’de Gençlik ve Din” programýnda çok net söylüyordu:

“Gençlik dini, geçmiþten gelen kurallar dizisi olarak deðil bugününü ve yarýnýný aydýnlatacak bir kýlavuz olarak görmek istiyor. Çünkü gittikçe küçülen bu dünyada aklýna yatmayan hiçbir þeyi yaþamak istemiyor.
Nedenini soruyor.
Biz, yaþadýðýmýz dinle rol model olamazsak, anlattýðýmýz hiçbir þey tutmaz.”

Bu yazý kimseyi taþlamak için deðil.
Bir aynadýr.
Ýlk bakan da benim.

Aliya Ýzzetbegoviç’in dediði gibi:

“Müslümanlýk görünmek deðil, olmaktýr.”

Ahlaksýzlýðýn özgürlük,
haramýn normal,
tesettürsüzlüðün medeniyet diye sunulduðu bir çaðdayýz.

Bu çaðda gençlere nutuk deðil;
tutarlýlýk,
samimiyet,
yaþanmýþ bir iman lazým.

Taklit eden deðil,
neden inandýðýný bilen,
sorgulayan ama kopmayan bir nesil için…

Allah (cc) hepimizi þuurlu Müslümanlardan eylesin.
Âmin.

Henüz Yorum yok

Ýlk yorumu siz yazýn.

Yorum Býrakýn

E-Mail adresiniz yayýnlanmaz.







Yazarýn Diðer Makaleleri