MURAT ÇAKIR

KARDEÞLÝÐÝN KIRILDIÐI YERDEN KAN SIZIYOR..

KARDEÞLÝÐÝN KIRILDIÐI YERDEN KAN SIZIYOR..

Sýkça duyduðumuz bir isim var: Siyonizm. Mazlum coðrafyalarýn karanlýk gölgesi, yýkýmýn, iþgalin ve zulmün siyasi adý. Ama bu kara yapýnýn karþýsýnda durmasý gerekenler yani biz Müslümanlar, ne yazýk ki daðýnýk, parçalanmýþ ve birbirine küsmüþ haldeyiz.

Siyonizm elbette büyük bir tehdittir. Ama daha büyüðü, ona karþý omuz omuza veremeyen ümmetin daðýnýklýðýdýr. Müslümanlarýn en büyük düþmaný bazen dýþarýda deðil, kalplerindeki kýrgýnlýkta, kardeþlik hukukunu çiðneyen dilde ve birbirine tahammül edemeyen bakýþlardadýr.

Filistin bombalanýrken sessiz kalan Ýslam ülkeleri, Kudüs esaret altýndayken bir araya gelemeyen liderler, ayný kýbleye dönen ama birbirine sýrt çeviren topluluklar.. Siyonizm’in gücü deðil, bizim daðýnýklýðýmýz onu ayakta tutuyor.

Zalimler birleþmiþken, mazlumlar neden ayrý?

Kardeþliðin gücüne inanmadan adalet saðlanamaz. Biz “Müminler ancak kardeþtir” ayetini þiar edinemedikçe, sadece topraklarýmýz deðil, dualarýmýz bile tutsak kalacak.

Asýl mesele, Siyonizm deðil;

Asýl mesele, onun karþýsýnda kenetlenemeyen Müslümanlardýr. Bu yüzden her þeyden önce kardeþliðimizi yeniden inþa etmeliyiz. Çünkü kardeþliðin kýrýldýðý yerden, ümmetin baðrýna kan sýzýyor..

Asýl Engel Siyonizm Deðil, Kardeþliðimizi Kaybetmiþ Olmamýzdýr.

Her gün Filistin'den, Kudüs'ten, Gazze’ den haberler düþüyor önümüze. Bombalanan evler, enkaz altýndaki çocuklar, gözyaþýný içine akýtan anneler, dimdik duran ama içi yanan babalar.. Kapatýlan Mescid-i Aksa ve zor günler yaþayan Kudüs esnafý..

Sosyal medyada birkaç video paylaþýyoruz, birkaç dua ediyoruz, sonra hayat kaldýðý yerden devam ediyor.

Ama hiç düþündük mü?

Neden yýllardýr bu acýlar dinmiyor?

Neden Müslümanlar bu zulmü durduracak bir güç olamýyor?

Hemen herkesin aklýna ayný cevap gelir: Siyonizm çok güçlü.

Ama ben öyle düþünmüyorum.

Evet, Siyonizm acýmasýzdýr. Evet, iþgalcidir, zulmedendir. Ama asýl sorun onun varlýðý deðil, onun karþýsýnda tek bir vücut olamayan ümmettir. Bugün ümmetin en büyük düþmaný Siyonizm deðil; Onun karþýsýnda birleþemeyen, kardeþ olamayan, birbirine tahammül edemeyen Müslümanlardýr. Birbirimize küsüz. Ayný secdeye baþ koyduðumuz halde, birbirimizin selamýný almýyoruz. Ayný Kur’an’a iman ettiðimiz halde, farklý mezhep diye kalplerimize duvar örüyoruz. Ayný kýbleye döndüðümüz halde, farklý coðrafyalarda yaþadýðýmýz için birbirimizi “öteki” görüyoruz.

Oysa Siyonizm'in en büyük korkusu, Müslümanlarýn birlik olmasýdýr. Bir Arap’ýn bir Türk’ün gözyaþýna sarýlmasýdýr. Bir Endonezyalýnýn bir Filistinliye dua edip, onunla ayný sofrada buluþmasýdýr. Bir Kürt’ün, bir Boþnak’ýn, bir Malezyalýnýn Kudüs için ayaða kalkmasýdýr.

Ama ne yazýk ki..

Birbirimize yabancýlaþtýk. Ayný ümmetin evlatlarý olduðumuzu unuttuk. Ýþte asýl düþman bu: Kardeþliðin zayýflamasý. Birlik duygusunun yitirilmesi. Ve en önemlisi: “Benim derdim deðil” diyerek ümmetin acýsýna sýrt dönmek.. O yüzden artýk sormanýn vakti geldi:

Biz ne zaman tekrar kardeþ olacaðýz?

Ne zaman kin yerine merhameti, ayrýlýk yerine birliði tercih edeceðiz?

Ne zaman bir mazlumun gözyaþýný kendi gözyaþýmýz gibi hissedeceðiz?

Unutmayalým; Kudüs özgür olacaksa bu, Müslümanlarýn birlik olduðu gün gerçekleþecek. Zulüm bitecekse, bu, biz kardeþliðimizi yeniden hatýrladýðýmýzda baþlayacak. Ve eðer bir gün zaferden söz edilecekse, o zafer önce kalplerin birleþmesiyle kazanýlacak. Çünkü.. Siyonizm bir tehdit olabilir, evet. Ama ondan daha büyük olan, birbirini unutan bir ümmetin suskunluðudur. Kardeþliðin kýrýldýðý yerden sadece sevgiler deðil, kan da sýzar. Ýþte biz o kaný Kudüs’te, Gazze’de, Halep’te, Arakan’da, Yemen’de görüyoruz.

O halde.. Gel, yeniden kardeþ olalým. Gel, ümmetin yüreðini tamir edelim. Gel, Filistin için önce birbirimize el uzatalým. Çünkü kardeþliðin olmadýðý yerde adalet büyümez.

Ve unutma: Siyonizm ancak biz ayrý kaldýðýmýz sürece güçlüdür.

Selam ve Dua ile

Murat ÇAKIR

Henüz Yorum yok

Ýlk yorumu siz yazýn.

Yorum Býrakýn

E-Mail adresiniz yayýnlanmaz.







Yazarýn Diðer Makaleleri