KADÝR EROL

ÝNSÂN BU.....!

ÝNSÂN  BU.....!

Ýnsan biraz kendini tanýmalý, diðer insanlarý da tanýmalý, tabii biraz da tecrübe biriktirmelidir. Bu birikim ve tecrübe oluþmadan ve usulünce kullanýlmadan giriþilen Ýnsan Ýliþkileri, hep sarpa sarýyor.

Çoðu zaman kazâ geliyorum diyor. 

O anda bu uyarýyý pek umursamýyoruz ama biraz sonra,  kazâ baþýmýza geldiðinde, dünyamýz ve bütün hayatýmýz altüst oluyor.

Kimseye de bir þey denilemiyor artýk !

Herkes, bir biliyor, bir isâbetli, bir özgür, bir sorulmaz- sorgulanamaz, bir özel, bir bireysel, bir iliþilmez, bir karýþýlmaz ki, sormayýn gitsin !

Psikolojiyi mi bilmiyoruz ? Tecrübe mi biriktirmiyoruz ? Basiretimiz mi baðlanýyor ? Her ne olursa oluyor ve yaþanacaklar yaþanýyor yine de.

Çok garip bir þekilde, herkes, sonradan bin piþman olacaðý þeyleri, uðraþa-çalýþa, zorla yapýyor. Baþýna gelip yaþayýnca da, bu defa zihnen diðer tarafa geçip, bundan kurtulmaya çalýþýyor !

3 yýl boyunca biriyle evlenmeye çalýþýyor,

1 yýl bile ortak evlilik yaþayamadan, yine bir 3 yýl da boþanmaya uðraþýyor !

Aslýnda, mevcut olan uyumsuzluklar, daha baþtan çok belli oluyor. Bakýþ farklý, görüþ farklý, tarz farklý, beklentiler farklý, algýlama farklý ve anlayýþ çok çok farklý....... Herþey çok net olarak görülüyor.

Yine de, olur sanýyoruz.

Çok iyiniyetliyiz çook !

Bir küpe için düðün dernek yýkýp, ortalýðý periþan eden bir kýz ile koca bir hayat mutlu-mesut yaþanýr sanýyoruz. "Niçin böyle yapýyor ?" diye düþünmek yerine, anlýk olarak, tam istediði küpeyi, çok pahalý da olsa alarak, olayý geçiþtiriyoruz. Güyâ o an problemi çözüyoruz !

Bugüne kadar eve bir adet ekmek almamýþ genç,  bir tane fatura ödememiþ delikanlý, ev kurup, ailesine bakar sanýyoruz ! "Olsun, bana yakýn oturacak,  hergün ekmek ve market ihtiyaçlarýný ben alýr kapýsýna býrakýrým, yeter ki evlensin"  diyoruz ! Güyâ yine problem çözüyoruz !

Böyle olur sanýyoruz.

Ama olmuyor  !

Neden  acabâ ?

Olsaydý, oluyor olurdu. Olmuyor iþte görmüyor muyuz ? Olmadýðýný görüp-bilirken, niye  "olur-biter caným, hallolur" sanýyoruz ki ?

Muz kabuðunu göre göre, gidip ýsrarla niçin üstüne basýyoruz ? Kayýp düþmeye mi hasretiz acabâ ?!?

Herkes de kendini "Însân Sarrafý" sayýyor arkadaþ nedense ?

Oysa, bizim en uzak olduðumuz konu da; Ýnsân konusu aslýnda !

Ne soruyoruz, ne danýþýyoruz, ne konuþuyoruz, yeterince........

Hiç ! Niçin ?

Çünkü hep,  "Biz biliyoruz !"

Yaþýyoruz  iþte.....

Yuvarlanýp gidiyoruz ama telef  oluyoruz, yazýk  ediyoruz,.... kendimize, emeðimize âilemize, ömrümüze, muhâtabýmýza ve çevremize,...... yazýk  oluyor.

Ýnsan bu......

Herþey önceden tahmin edilemiyor, sürpriz nâsipler de var hayat imtihânýmýzda, Eyvallah.

Ama insanlýðýn defâatle tecrübe ettiði, çok bilinen konularý da, azýcýk öðrenelim ve bilelim artýk. Her insan sýfýrdan baþlamýyor bu hayata. Ýlim var, bilim var, tecrübe var, akýl ve hâfýza var Elhamdülillah.

Kadir EROL

17.01.2026

Henüz Yorum yok

Ýlk yorumu siz yazýn.

Yorum Býrakýn

E-Mail adresiniz yayýnlanmaz.







Yazarýn Diðer Makaleleri