ZEYNEP BERBEROÐLU
ÞAÝR'ÝN“SENÝ DAÐLADILAR DEÐÝL MÝ KALBÝM?” DEDÝÐÝ YERDEYÝM.
ÞAÝR'ÝN“SENÝ DAÐLADILAR DEÐÝL MÝ KALBÝM?” DEDÝÐÝ YERDEYÝM.
Fakat daðlanan sadece kalbim deðil, tüm benliðim. Aradýðým þey batýl toplumda kaybettiðimiz hak kimliðim. Ýnsanlarýn aramaktan aciz olduðu bir dönemdeyim. Zihnimdeki fikirler derin, keþke kulaðý olsaydý yerin. Gözümü açýp kapattýðýmda kanatlansaydý özgür Filistin. Ancak kanatlanan yarým kalmýþ dünyalar, ertelenmiþ sevdalar, daha doðmamýþ masumlar ve beklentiye girmeden beslenen umutlar. Bizi bekleyen büyük imtihanlar var. Çünkü Yusufça kurtarýlmayý bekleyen cevherler, Eyyübçe sabreden yürekler var. Ortada Bedir misali bir meydan var. Azlar ve çoklar karþý karþýyalar. Ýslam'a âmâ kalan zihinler var. Gök kubbenin beraberinde ruhlarý da titreten feryatlar, duyulmayý bekleyen zayýf nidalar var. Bu kadar varýn içinde neden biz yokuz? Evlerimizde çocuklara zarar verebilecek þeyleri, ulaþamayacaklarý yerlere koyardýk. Gazze'de çocuk iþi olan ölümü, savaþý, bombayý neden yüksek raflara koymak aklýmýza gelmedi? Bizler ne ara bu kadar sýð düþünür olduk? Düþüncelerimiz de Filistin halký gibi dýþ güçlerin etkisiyle küçük bir alana mý sýkýþtýrýldý? Kendi kazancýyla kendini katleden bir ümmete nasýl dönüþtük? Ben sömürgenin sadece maddi cisimlere somut cevherlere karþý yapýldýðýný biliyordum. Ýnsanlarýn soyut hazinesi, manevi terazisi olan duygularý da sömürebileceklerini hiç düþünmemiþtim.
Peygamber efendimiz” Kudüs'e gidin þayet gidemeyecek iseniz kandillerini yakmak için zeytinyaðý gönderin.” buyurmuþlar. Kudüs artýk kandillerle aydýnlanmadýðý için mi bu kadar esnek davranýyoruz? Davamýzý bu yüzden mi diri tutamýyoruz? Bizler biliyoruz ki her doðan gün ile kutsal coðrafyaya cefa da doðuyor. Bir avuç insan tüm ümmetin vazifesini üstleniyor. Geri kalan müminler de ayakta mýþýl mýþýl uyuyor. Uyanýk olanlar da meþgul. Hristiyanlar Filistin'e yapýlan baskýlardan dolayý Noel kutlamazken bizim Müslümanlar onlarýn bayramýný idame ettiriyor. Ýþini acý kýsmý ise Hristiyanlarýn bizim din kardeþlerimizin yasýný tutuyor olmasý. Bir kez daha yüzümüze tokat gibi çarpýyor, bu soykýrýmýn inanç deðil insanlýk meselesi olduðu. Ve fark ediyoruz ki, ummadýk taþ baþý gerçek anlamda yarýyormuþ. Taþý gediðine koyduðumuz, zedelenmiþ kimliðimizi bulduðumuz, özümüze döndüðümüz günlere…
1 Yorum
Osman özenç
27 Aralýk 2023