MURAT ÇAKIR

HERKES HAKLI, BEN HAKSIZ...

• admin
• 15 Temmuz 2025
• Yazar
• 23280 Görüntüleme

HERKES HAKLI, BEN HAKSIZ

Ne zaman içimden bir cümle çýkmak istese.. Bir baþkasýnýn sesi daha önce yükseliyor. Ben hep geri çekiliyorum. Ýçimde susan bir ben var artýk. Konuþsa ne olacak ki? Zaten herkesin bir gerekçesi var.

Zaten herkes haklý.

Eþim haklý...

Yorgunluðu gözlerinden taþýyor. Evde yürüdüðü yollar bile alýþkanlýkla ezberlenmiþ. Bir sofrada eksik tuzun hesabý soruluyor da, Yýllardýr eksik kalan bir teþekkürün lafý bile edilmiyor.

Ama o haklý… Ben onun ruhuna dokunacak bir kelimeyi bile bulamýyorsam, Haklý olan elbette o.

Çocuklarým haklý...

Sesimi yükselttiðimde gözlerindeki korkuyu görüp kahroluyorum. Ama sonra yeniden yapýyorum ayný þeyi. Dünyanýn tüm yükünü çocuk gibi omuzlamýþým, Ama onlarýn çocuk olduðunu unutmuþum. Oyuncaðýný kaybeden bir çocuðun caný yanar. Ben bunu unuttum… Çünkü büyürken içimdeki çocuðu gömdüm. O yüzden onlar da haklý… Ben deðil.

Dostlarým haklý…

Onlar aradýðýnda meþguldüm. Ben aradýðýmda onlarýn sessizliði beni üzdü. Ama düþünemedim belki onlarýn da içi doluydu, Belki bir selamýn gölgesine bile ihtiyaçlarý vardý. Ama ben o gölgeyi bile çok gördüm. Ben unuttum nasýldý dostluk, nasýldý kardeþlik… O yüzden haklý olan yine onlar.

Dünya haklý…

Çünkü ben yetiþemedim beklentilere. Çünkü her yere koþarken hiçbir yerde olamadým. Ne zaman mutlu olmaya niyetlensem, Bir yerden bir kýrýk hatýra yetiþti. Ne zaman gülmek istesem, Aynaya bakýp sustum. Kendi gözlerime bile anlatamadým içimi. O yüzden dünya da haklý…

Benim kadar yorulmuþken herkesin dünyasýnda, Benimki elbette ki sessizliðe gömülmeli.

Ben ne zaman haklý olmak istedim ki zaten? Zaten “haklýyým” dediðimde kimse kalmadý yanýmda. Bir “özür dilerim”le geçiþtirdiðim nice kýrýk kalp var. Bir “sus” dediðimde içine gömdüðüm ne çok duygu… Ve “anla beni” demeye bile cesaret edemediðim nice an…

Ben hep anladým... Anladýkça yok oldum. Dinledim.. Ama dinleyenim olmadý. Özveriyle dokundum.. Ama kimse “sen nasýlsýn?” demedi. Yine de kýzmadým. Çünkü herkesin derdi kendine büyük. Benimkiler susulsun diye yaratýlmýþtý belki.

Ve þimdi buradayým. Koca bir hayatýn ortasýnda, Kendime bile yabancý bir adam gibi duruyorum. Herkesin haklý olduðu bir hayatýn kenarýnda..

Ben...

Sessiz, yorgun, haksýz.

Evet...

Ben hep haksýzým. Yoruldum ama yine de sustum. Kýrýldým ama kýrmak istemedim. Sevdim ama sevildiðimi söyleyemediler. Bekledim ama kimse dönüp bakmadý bile...

Size bir soru soracaðým sadece: Herkes haklýysa.. Ben haksýzým, deðil mi?

Selam ve Dua ile
Murat ÇAKIR