MUSTAFA KÜÇÜKTEPE

KANDÝL YAÐININ KOKUSUNDA KUDÜS

• admin
• 05 Kasým 2025
• Yazar
• 16735 Görüntüleme

KANDÝL YAÐININ KOKUSUNDA KUDÜS

Bu benim ilk Kudüs yolculuðum. Yýllardýr içimde bir davet gibi duran, bir duanýn içinde yankýlanan o isim nihayet ete kemiðe bürünüyor: Kudüs.

Yola çýkmadan önce bir sessizlik iner insana. Ne bavulun fermuarý, ne takvimin günleri o sessizliði bozar. Çünkü bu defa gidilen yer, haritalarda deðil, dualarda saklýdýr. Kudüs… Peygamberlerin ayak izinde yankýlanan þehir. Gidemeyenlerin bile kandil yaðý gönderdiði ( o günün kandil yaðý, bu gün her türlü yardýmý), gideni ise bir dua hâline dönüþtüren mukaddes toprak.

Uçaðýn kalkýþ saati belli, ama benim içimde zaman çözülüyor. Kayseri’den Ýstanbul’a, oradan Amman’a, oradan Allenby Köprüsü’ne uzanan bir güzergâh var kaðýt üzerinde; ama kalbimdeki harita bambaþka: Mekke’den Kudüs’e, dünyadan göðe, insandan secdeye doðru bir çizgi.

Gece havaalanýnda buluþma var diyor program, ama içimde buluþma çoktan baþlamýþ: gönlümle Kudüs arasýnda görünmeyen bir köprü kurulmuþ bile. Her valiz hazýrlýðýnda bir dua dökülüyor dilimden; her kýyafet, sanki bir ibadet niyetine katlanýyor.

Bir ara kendi kendime mýrýldanýyorum, belki de bu yolculuðun ilk þiiri oluyor:

yola çýkýyorum ey þehir
içimde kandil yaðýyla ýslanan bir dua
bir ses fýsýldýyor
her adýmýn göðe doðru
her nefesin Mirac’a varacak

Sabah namazýný Amman’da kýlacaðýz. Sonra sýnýr… Sonra Lût Gölü…
Sodom’un, Gomore’nin, tuz kesilen bir inkârýn hatýrasý.
‘Orada rüzgâr bile aðýr eser derler’  çünkü her tanecik, bir uyarýnýn yankýsýdýr.
O an, içimden geçecek biliyorum:
Helâk yerinde secdeye varmak, kurtuluþun nasýl bir teslimiyetle mümkün olduðunu anlamaktýr. Gözümün önüne o sonsuz çöl geldiðinde, içimden bir ayet yankýlanacak, biliyorum: “Biz bir kavmi helâk ettiðimizde…” O an, tarih deðil kalp konuþacak.

Erîha’nýn hurmalarýnýn kokusu, Lût Gölü’nün sessizliði, Mûsa (as)’ýn kabri… Hepsi zihnimde birer perde gibi açýlýyor ve nihayet Kudüs ufku...
Bir çocuk gibi heyecanlanýyorum. Bir ses içimden þöyle diyor:

ey taþlarýn diliyle konuþan þehir
beni adým adým çaðýrýyorsun
ben gidemeyenlerin niyetini
kandil yaðý gibi kalbimde taþýyorum

Ama en çok Mescid-i Aksâ… Ýlk kýblemiz. Her secde, oraya yönelmiþti bir vakit. Þimdi ben yönümü gerçekten o tarafa çevireceðim. Kubbetü’s-Sahra’nýn altýndaki Muallak Taþý’na dokunabilir miyim izin var mý buna bilemiyorum ama oraya atýlan bir bakýþ bile göðe yükselmenin bir duygusu olacak benim için. Çünkü Peygamberimiz o taþtan Miraca yükseldiðinde, gökyüzü bile secde etmiþti.

Mescid-i Aksâ’da sabah namazý… Bunu düþünmek bile ellerimi titretiyor. Kubbetü’s-Sahra’yý, Muallak Taþý’ný, Burak Mescidi’ni, Ömer Mescidi’ni görmek… Belki o taþýn üzerine konan Peygamberimizin adýmlarýný deðil ama o adýmlarýn yankýsýný duyacaðým kalbimde Hz. Ömer’in adaletini koklayacaðým Kýyame Kilise’inde…

Zeytin Daðý’ndan Kudüs’e bakarken, rüzgârda ezan sesiyle karýþan bin yýllýk yankýlar kulaðýma dolacak, hissediyorum. Hz. Ýsmail’in teslimiyeti, Yunus’un sabrý, Râbia’nýn aþký, Selman-ý Farisî’nin arayýþý… Ýþte bir adým ötede, topraðýn nefesinde, taþýn hafýzasýnda. Her adýmda bir peygamberin kalp izi. Hepsi bir zincirin halkalarý gibi: Tevhidin zinciri, peygamberlerin yolu.

ey Kudüs göðün aynasýsýn sen
her taþýnda bir secde izi
her rüzgârýnda bir ayet gizli
ben seni görmek için deðil
sende kaybolmak için geliyorum

Ve biliyorum, bu yolculuk sadece mekâna deðil; kalbimin içindeki Kudüs’e olacak.
Belki dönüþte bavulum hurma kokacak, ama ellerim kandil yaðýyla ýslanmýþ gibi hissedecek. Çünkü Peygamber’in buyruðu kulaklarýmda: “Gidemeyenler Mescid için kandil yaðý göndersin.”
Kudüs’e yürüyen her adým, aslýnda göðe uzanan bir dua.
Ve ben o duanýn içinde, sessizce yanýyorum:
Bir kandil gibi, Kudüs’ün yolunu aydýnlatmak için. Ben de bir kandil oldum Kudüs yolunda,
ýþýðým titrek ama niyetim saf:

kandilim senin için yanýyor ey þehir
her damla yaðý
bir gözyaþýndan süzülmüþ dua

Bu benim ilk Kudüs yolculuðum, ama son olmayacak. Çünkü Kudüs’e bir kez varan, aslýnda kalbine döner…