KADÝR EROL

AZ ÝÞ DEÐÝL BÝZÝMKÝ...!

• admin
• 13 Aralýk 2025
• Yazar
• 19796 Görüntüleme

AZ ÝÞ DEÐÝL BÝZÝMKÝ...!

Çok çalýþarak, gayretle ediniyoruz dertlerimizi.

Bazý hastalýklar ve kötü sonuçlar,  çok gayretli çalýþarak, uðraþýlarak, para harcanarak ve "iyi yapýyorum" sanarak, çok ýsrarla elde ediliyor.

Rastgele olan bir þey yok aslýnda. Yanlýþta ýsrar etmek, kronik problemler oluþturuyor. Hatalý bir yaþam tarzýný, normalmiþ gibi yaþamak, aðýr tablolarý ortaya çýkarýyor.

Bu kadar bilgi ve bu kadar imkân içinde, bu tablolarýn yaþanýyor olmasý, çok düþündürücüdür.

***

Bir aile var ;
35 yaþlarýnda bir çift,
7 yaþýndaki çocuklarý hasta.
Çocuk kýsa boylu, kilolu ve büyüme problemi var.
Ýyi beslenmesi ve hareket etmesi lâzým.

Ama bu âilemiz, çocuðun her istediðini almayý, "çocuða iyi bakmak" olarak görüyor !

Çocuk sürekli cips, dondurma, hamburger ve çikolata gibi þeyler istiyor. Onlar da hep bu þeyleri alýyorlar çocuða !

Çocuk  zehir istiyor, onlar da istediði kadar yýðýyorlar önüne ! 
Kontrolsüzce yiyor zavallý çocuk.
Aile mutlu ! 
Çünkü, çocuða çok iyi baktýklarýný ve bir dediðini iki etmediklerini düþünüyorlar.

Çocuk kýsa ama çok þiþti, kocaman bir avuç yanaklar, artýk yürüyemez hale geldi, midesi baharatlý kýzarmýþ cips ve fastfood'lardan delinmiþ ve enfeksiyon olmuþ, kanda da enfeksiyon yüksek, akciðer bitik ve nefes alamýyor.

Çocuk Âcil servisinden yoðun bakýma alýnýp, entübe ediliyor. "Geçmiþ olsun, Allah(cc) þifâ versin" dedik. Aile, hastanenin önünde, çocuk için aðlýyor.

Çocuk  iyileþip, hastaneden çýkarsa, eve gelirken, markete uðrayýp, yine her türlü cips, hazýr dondurma ve çikolatalarý yýðacaklar önüne ! Yine çok çok iyi(!) bakacaklar çocuða, bu kesin !

Birþey de denmiyor ki !
Herkes bir biliyor, bir gergin, bir sinirli, bir özgür, bir bireysel ki,... sormayýn gitsin !

"Çok iyi bakýyorum, her istediðini alýyorum, yediði önünde yemediði yanýnda,....." diye diye, çocuklarýný hasta eden ve yavaþ yavaþ öldüren aileler, çok sayýda var.

Çevrenize  bakýnýz, ekran baðýmlýsý, asosyal, konuþmayan, hareketsiz, Obez ve saðlýksýz çocuklar ile bu çocuða âdetâ tapan ebeveynler göreceksiniz.

​​​​​​​Allah(cc), böyle ana- baba ve âile'den, tüm çocuklarý muhâfaza etsin. (Âmin)

***

Herkes gibi bende :))

Eskiden bir örnek vericem: Tabii ki ideal örnek deðil bu. Ama çok da ilginç. Bakýnýz, eski fakirliðimiz ve bilgisiz-ilgisiz hâlimiz, bizi nasýl da korumuþ !

Eskiden, özellikle köy hayatýnda, nakit para pek yoktu. AVM ve market yoktu. Köy bakkalýnda, hazýr dondurma cips ve çikolata da yoktu.

Ýki bisküvi arasýna bir lokum ezip sýkýþtýrdýn mý, dünyanýn en güzel tatlýsýný yerdik !

O da 6 ayda bir kez, 1-2 adet ancak yâni.

2 yaþýndan itibaren yürüyen ve konuþan bir çocuða, hiç kimse "þunu ye, bunu ye" demezdi. Büyüklerin iþi gücü vardý. Çocuk sürekli bahçede, kimyasaldan ve plastik oyuncaklardan uzak, doðal ortamda, oynayýp dururdu. Canlý ve hareketli bir yaþamý olurdu tüm çocuklarýn.

Acýkmadan yemek yoktu. Acýkýnca da, hazýr gýda, fast-food, cips, kraker, çikolata... gibi unlu, þekerli- zehirli gýdalar yoktu.

Doðal ekmek, doðal ev yoðurdu, pekmez, turþu, günde ancak 1 kez piþmiþ yemek...

O da "acýktým" diye istersen, verilirdi. Eti Kurban'da, baklavayý Ramazan'da görürdük. Kaþýk elinde çocuðun peþinden "ye kuzum ye" diye koþan birini, pek görmezdik.

Bu yoksul ve bilinçsiz hayatýmýzýn doðal þartlarý, bizi otomatik olarak; þekerden, kakaodan, çikolatadan, hamburgerden, iþlenmiþ etlerden (salam, sucuk, sosis...vs.'den), aþýrý yaðdan, kilodan, obeziteden ve birçok geliþme bozukluðundan korumuþ. Farkýnda bile deðilmiþiz.

***

Þimdi, o günlere geri dönelim demiyoruz tabii ki. Ancak, market elimizin altýnda diye, cepte biraz para var diye, hep hazýr yemekler, hatta yemek bile sayýlamayacak zararlý yiyecekler, hep plastik oyuncaklar, çocuk ne isterse sýnýrsýzca vermeler... olmaz, olmamalý bunlar.

Bunu da yapmayalým.

Bilgi edinelim ve bu faydalý bilgilerin gereðini yapalým. Dengeli ve doðal beslenme esas olmalý, hareketli yaþam da sürekli olmalýdýr.  Çok istisnâ olabilecek, haftada en fazla 1-2 tane þeker veya tatlý çikolata, her günün menüsü olamaz.

Herþeyi abartýp, saçmalamayalým.

Çok bulmak, çook yemeyi gerektirmez.

Vermeyi de, paylaþmayý da, yok'u da, hayýr'ý da, sorumluluðu da, durmayý da, susmayý da, kendi iþimizi kendimiz yapmayý da, sýnýrlarýmýzý da... öðrenmeliyiz.

Vesselam.

Kadir EROL
12.12.2025