MURAT ÇAKIR

HERKES DOÐRU ÝNSANI ARIYOR, AMA KÝMSE DOÐRU ÝNSAN OLMAYA ÇALIÞMIYOR

• admin
• 08 Temmuz 2025
• Yazar
• 17560 Görüntüleme

HERKES DOÐRU ÝNSANI ARIYOR, AMA KÝMSE DOÐRU ÝNSAN OLMAYA ÇALIÞMIYOR

Zamanýn ruhu deðiþti. Hayatlarýmýz hýzlandý, iliþkiler sýðlaþtý, sabýr azaldý. Herkesin gönlünde bir arayýþ var. Kimimiz sadakati, kimimiz anlayýþý, kimimiz huzuru arýyoruz. Ama adýný genellikle tek cümleyle koyuyoruz:
“Doðru insaný arýyorum.”
Bir ömür paylaþýlacak insan.. Kalbimizi incitmeyecek, yanlýþlarýmýzý hoþgörüyle karþýlayacak, bizi biz olduðumuz için sevecek biri. Fakat herkesin ayný anda aradýðý bu “doðru insan” neden bir türlü bulunamýyor?

Çünkü arayan çok.. Ama doðru insan olmaya çalýþan yok denecek kadar az.

Doðru insan olmak, sadece iyi görünmek, nazik konuþmak, yardýmsever olmak deðil.. Doðru insan olmak, yalnýzca baþkalarýný mutlu etmek de deðil. Doðru insan olmak; imanla, ahlakla, sabýrla, emekle yoðrulmuþ bir iç yolculuktur.

Kur’an-ý Kerim, bize bu yolculuðun pusulasýný verir:
"Allah, kendilerine Kitap verilenlerden þöyle söz almýþtý: ‘Onu mutlaka insanlara açýklayacaksýnýz, gizlemeyeceksiniz’ dediler ama aralarýndan bir kýsmý bu sözü arkalarýna attýlar. Az bir menfaat karþýlýðýnda sattýlar.” (Âl-i Ýmrân Suresi, 187)

Biz neyi unuttuk biliyor musun?
Birbirimize karþý olan sorumluluðumuzu. Yolda gördüðümüz bir çocuða tebessüm etmenin, sabah eþine “Allah razý olsun” demenin, yaþlý birinin elini tutmanýn Allah katýndaki kýymetini unuttuk. Beklerken tükendik. Ararken yorulduk. Ama kendimize hiç dönmedik.

Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.), bir gün þöyle buyurmuþtur:
"Kýyamet günü bana en yakýn olanýnýz, ahlâký en güzel olanýnýzdýr.” (Tirmizî, Birr, 61)

Þimdi düþün.. Biz ahlakýmýzla ne kadar yakýnýz Resul’e?
Kibarlýðýmýz ne kadar içten? Sabýrda ne kadar dirençliyiz? Bir baþkasýnýn kusuruna karþý ne kadar anlayýþlýyýz?
Doðru insan olmak, sadece sevilmeye layýk biri olmak deðil, ayný zamanda Allah’ýn rýzasýna uygun biri olmaya çalýþmaktýr. Ve bu çaba.. Gözlerden uzak, yalnýz secdede, yalnýz iyilikte ve yalnýz affetmekte gizlidir.
Bir gün Hz. Ömer (r.a.), bir topluluða hitaben þöyle demiþtir:
"Kendinizi hesaba çekiniz, hesaba çekilmeden önce. Amelleriniz tartýlmadan önce onlarý tartýnýz. Büyük hesap günü için hazýrlýk yapýnýz.”
Ýþte doðru insan olmanýn özü de budur: Kendini sorgulamak. Baþkasýnda kusur aramak yerine, kendi kalbindeki kýrýklarý onarmak. Sevilmeyi beklemek yerine, sevmeyi çoðaltmak.
Çünkü herkes kendince haklý, herkes kýrgýn, herkes biraz yorgun.. Ama kimse bir baþkasýnýn yükünü hafifletmek istemiyor. Kimse "Ben nerede eksildim?" diye sormuyor.

Herkes bir “Meryem” arýyor, ama kimse iffetli kalmaya çabalamýyor.
Herkes bir “Yusuf” bekliyor, ama kimse Züleyha'nýn nefsinden uzaklaþmýyor.
Herkes “Hz. Ali gibi vefalý, Hz. Hatice gibi sadýk” biriyle karþýlaþmak istiyor ama kimse onlarýn karakteriyle yaþamaya yanaþmýyor.

Oysa Rabbimiz ne buyuruyor:
"Þüphesiz ki Allah, tevbe edenleri sever ve temizlenenleri sever.” (Bakara Suresi, 222)
Yani Allah katýnda sevilen insan, tövbe eden, kendini düzeltmeye çalýþan, temiz kalmaya niyet eden kimsedir. Hata yapabiliriz, düþebiliriz, yanýlabiliriz. Mesele hatasýz olmak deðil; hatayý kabullenip, yeniden doðruluk üzere yürüyebilmektir.
Belki de en çok þu ayeti yüreðimizin orta yerine yazmalýyýz:
"Bir topluluk kendilerinde olaný deðiþtirmedikçe, Allah onlarda olaný deðiþtirmez.” (Ra’d Suresi, 11)
Deðiþim içeriden baþlar caným kardeþim. Kalpten. Niyetten. Sessiz fedakârlýklardan. Kimsenin görmediði güzelliklerden.

Doðru insan olmak, Allah’ýn razý olduðu kul olmaya niyet etmektir.
Ve inan ki sen “doðru insan” oldukça, Rabbin de senin yoluna “hayýrlý insanlar” çýkaracaktýr.
O halde..
Bir baþkasýnda aradýðýn bütün güzellikleri önce kendinde yeþert.
Sadakati sen baþlat.
Affetmeyi sen dene.
Anlamayý, sabretmeyi, dua etmeyi sen yüklen.
Ve unutma..
Belki bir ömür beklediðin doðru insan, sen doðru oldukça bir sabah kapýný çalacaktýr. Ya da Allah, seni birinin duasýna cevap olarak gönderecektir.
Çünkü sen doðru oldukça, yolun yanlýþlara sapmaz. Ve Allah doðru yolda olanlarý asla yalnýz býrakmaz..

Selam ve Dua ile
Murat ÇAKIR